Anasayfa | KaybedenlerKulübü | Bende yazayım | Saçmala | FotoLOG |Son |Linkler |İletişim

Gönderen : Deli Kız

 

Oysa

Tanrı öylesine ilgisiz ki yaşamımla, mutsuzluğuma neden yaratmaktan bile kaçınıyor...ben mutluluk için aralık her hangi bir kapı ararken.

Bu kadar acıtan şey içimi, hep bir yerlerde gizli kalacak sanki...öylesine boş ki zaman görülebilecek en kötü rüyaya razı dalıyorum uykularıma.

Eğilip, konuşulacak her hangi bir canlı arayabilmek için azıcık bir güç istediğim...beni itecek.
Uzansam yıkılacağım.
Yıkılsam kaybolacağım sanki...

Oysa zannetmiştim ki -ilk defa- yaşamım bir mucizeydi.
Tanrı değilmiş mucizemle ilgilenen...
Sevgim huzuruma dönüşmüş, sadece o kadar...


2003 kaybedenlerkulubu.com