Anasayfa | KaybedenlerKulübü | Bende yazayım | Saçmala | FotoLOG |Son |Linkler |İletişim

Gönderen : Reyhan


KIRMIZI BİR RUHA SAHİP OLMAKK

İşte bak koca bir ay geçip gitti bile... Düşüncemin incecik ayrımındaydım, sancılarında yokluğumun. Hangi zamanda olduğumu biliyor musun? Sanmam.

Gece yarısı yanılsamalarına düşmüşsün. Az çekmedim alacakaranlıktan. Bildin mi? Sanmam.Alnımda başladı ilkin sessiz çığlıklarımın belirtileri. Sonrası malum yalnızlık. Bitmek bilmeyen anlamsız bir yolculuk karanlık renkli kadifeler arasında.

Evet bir yerlerde bir şeyler kaldı eksik veya fazla. Neden bilmiyorum ellerindeki ayrılık kokusu damarlarına öyle bir işlemiş ki dokunamadım kendime. Bak şimdi ellerine! Her bir damara ayrı ayrı bak. Görüyor musun usulca nasılda sarıyor tüm bedenini. Şimdi söyle bana görseydin kanındaki beni yinede bana uzatır mıydın elini?

Okudum yazdığını. Her kelimesini her hecesini dinledim dudaklarından. Senden olduğunu bilmeseydim bile anlardım, yazmasaydın bile duyardım. Sesindeki her tınıyı duyumsayabiliyorum. Yazının gözündeki yansıması kadar gerçek söylediklerin. Sözlerin hep buruk bir gülümseme bırakırdı dudaklarımda. Yine öyle oldu işte. Sen konuştun ben dinledim dudağımda buruk bir gülümsemeyle.

Bil ki uzaklıklar hep olacak aramızda, çekip gitmelerin dönüşü olmayacak... Kısa tanışmalardan sonra zamanın ruhunun varlığını hissedeceksin. Benden bir şeyler bulman yalnızca senin hissettiğin bir şey olmayacak. Ben hep burada olacağım. Olduğum yerde tüm duygular ortaktır ve bir ruhun parçasıdır. Koskocaman bir kürenin içinde dönüp dolaşan düşünceler, hayaller ve en önemlisi paylaşım özel bir noktada birleşecek mutlaka gece yarısı.

Şimdi amaç bir şeyler üretmek. Kişinin değil de ruhun ön planda olduğu anda, yüreğinde kocaman dünyalar taşıyan insanlar arasında paylaşım ayrı bir keyif veriyor olacak sana. Taşınan endişeler bu tek rengin, kırmızının korunması için taşınıyor. Şimdi yaşadığımız dostluklar ve sevgi adına verdiğimiz emek sayesinde bizler artık kırmızı bir ruha sahibiz.

Tükenmekte olan hayatımızdan ayrılan her bir gün ardında unutulması zor anılarla gülümseyerek uzaklaşıyor bizden ve Güneşin kızıllığında gölge aramadan yola çıkan bizler elbet dokunacağız ulaşması neredeyse imkansız hayallerimize.

Ağustos 2003


2003 kaybedenlerkulubu.com