Anasayfa | KaybedenlerKulübü | Bende yazayım | Saçmala | FotoLOG |Son |Linkler |İletişim

Gönderen : Deli Kız

 

Doğa

İçimdeki hisleri açığa vurmalıyım bir şekilde...böyle yaşamayı hiçbir zaman beceremedim çünkü.

Öylesine zor ki bir başkasına; yaşamımdan bahsetmek, kendimi tanımlamak. Bir o kadar zevkli her gün, senden bir parça öğrenebiliyor olmak.

Hayatına müdahale etmek değil yaptığım, bir parça paylaşabilmek. Yoksa öyle zor olacak seni keşfetmek. Ve hiçbir zaman böylesine fahişe olmadı 'zaman '. böylesine sunmadı bana kendini, istediğini yapabilirsin demedi. Böylesine bencil olmadı yüreğim, bencilce beklemedi ufacık bir ilgiyi. Sandı ki, zaman herkese fahişe...oysa kimisinin, zamanı tam tersine benimki kadar bırakmadı kendini kollarımıza...ve ben bunu anladığımda çoktan soğumuştu kelimeler.

Oysa...ben bilir gibi olmuştum...

'' şu inatçı lekeler gibi yapışır durur umutsuzluk üzerimize...bugünün kurtarıcısı doğa oldu yine. Bize sunduğu güneşe doğru attım adımımı; parlayan her noktada umut vardı... ve bu yüzden en çok bugün özledim seni...ve bu yüzden aradım bu gece...fısıldamak için şu kısık sesimle...
aşık oldum. ''


2003 kaybedenlerkulubu.com