Anasayfa | KaybedenlerKulübü | Bende yazayım | Saçmala | FotoLOG |Son |Linkler |İletişim


"bazen de böyle sorarlar"
ben böyle başlamalıyım söze
anısı olan bir söz bu bunu bilin yeter ,


bir şekilde başlayınca geliyor gerisi
bu kabızlık bana neler verir neler alır bilmiyorum.
bir anda düşünüyorum. aslında bu anlık düşünceler bana çok haz veriyor.
o kadar yogun ki sanırım barındırdıklarını anlamama yeterli zamanım olmuyor.
herşeyi not alabilecek biri lazım bana
dünyanın ilgilenmediği hatta anlamadıgı bir konuda tespitler yaptıgımı sanıyorum.
birileri ile paylaşmak istiyorum.
ki ben paylaşanlara kuşkuyla bakarım.
paylaşan yalanlarını paylaşır sadece, ne kadar inandırıcı olduğunu merak eder,
kuşkularını da paylaşır, yalan söyler gibi yada doğru,
o an kime yalan söylüyor bilemez bile,
bilemememin acizliği var maalesef size çok da kesin şeyler söyleyemem.
paylaşmak da bu;
seziyorum sadece, ama sanırım sezdirebilirim de bunu.
sadece güldüğümde rahatlıyorum, ah ne güzel anestezi
biraz daha kelime öğreneyim hele.
hehehhe
komik işte bu dostlarım. yani duygularım sadece bildiğim kelimelere bağlı olamaz ki
şimdi geçiyor buradan - burası neresi bilmiyorum- biraz durgunlaştırıyor hayatı, yani yavaşlıyor biraz, adımlarım duruyor
yada zaten duruyor oluyorum, sonra ne oluyor bilmiyorum.


yalan söylemem gerekiyor herhalde acilen
kapıya yöneliyorum, bazen zili çalmadan giriyorum içeriye ve inanılmaz arka planda
oynayan inanılmaz hızlı bir animasyonla karşılaşıyorum.


benden beklenenleri vermemin pek fazla yolunu bilmiyorum. kendim öğrenmem gerekiyor.
bana öğretmenlerim öğretti aslında birşeyler, "bunları bil" "bunları unutma" "bunları yaşa"
ama karışık, çünkü bana unut dedikleri de oldu, yapmak ve yapmamak ama mecburen yapmak ve yapmamak......
dostlarım sebebi olmadan yapmak ve yapmamak diye birşey olur mu ?
"neden?" sorusunu ben kendime sormalıyım.
bana bunu unut dediklerinde nasıl unuturum? herşeyi alsalar nedenleri alamazlar.
kimseye sormadım ben "neden" diye, kimse olmamakla birlikte kendime hep sordum.
kendim de bana sordu bazen de.
ne olursa olsun, ben affetmeye ve kabul etmeye ve öğrenmeye yeniden inşa etmeye hazırım.
sadece zaman verin, neden diye sorayım kendime birşey yapmadan, ve yaptırmadan.
sizi ve dünyayı haklı çıkarmamın başka yolu kalmadı.


kendinizi kendinize haklı çıkarmak için sorun, bakın ne kadar yalan söylüyorsunuz.
kapıyı çalmadan girin bakın neler dönüyor içeride.
uyumadan önce bekleyin bir sabah olsun, hani hep uykuda geçirdiğiniz o saatte neler oluyor
bir bakın, bir bakın acaba neden sizin o saatte uyumanızı istiyorlar...
gündüz gözüyle de yıldızlara bakın arada,
unutmayın onlar hep orada
güneşe aldanmayın, o herşeyi hem de her güzeli ve gerçeği gizler.
o varken kendi kendinize kalamazsınız.. ( sinsi )
romantik olmak için neden hep geceyi beklediğinizi açıklayabilecek misiniz?


gelin anlaşalım da bunları yapın.


"neden yapacağım peki?"
bu soruyu mu duyuyorum sizden yoksa?
heh hehe hehe
atilla'cım
"işte bazen de böyle sorarlar"


hay allah bu kadar da yazdık şimdi kaydetmesem olmaz
işte duygu budur.



2003 kaybedenlerkulubu.com